web analytics

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten

Huibert van der Hoek, † 11 januari 1942 – WO2 Hoeksche Waard
WO2 Hoeksche Waard

Huibert van der Hoek, † 11 januari 1942

Huibert van der Hoek staat vermeld op het Indië-monument te Puttershoek.

Huibert van der Hoek werd geboren op 20 juni 1916 te Klaaswaal. Toen hij overleed, op zesentwintigjarige leeftijd, woonden zijn ouders aan de Blauwesteenweg aan de Greup (gemeente Mijnsheerenland). Zijn vader was Hendrik van der Hoek (1879-1945), zijn moeder Jacoba van der Hoek-Boender (1882-1932).

Huibert diende bij de Koninklijke Marine en had als militaire rang Korporaal Konstabel. Hij overleed op 11 januari 1942, aan boord van de Hr.Ms. Prins van Oranje. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de Prins van Oranje gestationeerd in Nederlands-Indië. In december 1941 en januari 1942 legde de Prins van Oranje een mijnenveld bij Tarakan. Nadat de Japanse invasievloot Tarakan had bereikt probeerde de Prins van Oranje in de nacht van 11 op 12 januari 1942 uit te breken en uit te wijken naar Soerabaja. Tijdens die poging werd het schip door artillerievuur ten zuiden van het eiland Bunyu in de Celebeszee tot zinken gebracht. Van de 118 bemanningsleden aan boord kwamen er 102 om het leven en 16 wisten het te overleven.

Foto ‘Hr.Ms. Prins van Oranje’

Afbeeldingen ‘Personeelsverliezen KM’ – 15 maart 1946

Deze brief werd op 15 maart 1946 bezorg op de Blauwesteenweg aan de Greup.

Foto ‘Vlootmonument’

Op initiatief van de Oorlogsgravenstichting is op het Nederlands ereveld Kembang Kuning in Surabaya het Vlootmonument gebouwd. Hierop zijn zes bronzen platen aangebracht met de namen van 356 marinemannen die aan boord van 19 schepen zijn gesneuveld in de periode 8 december 1941 tot 9 maart 1942, van wie de laatste rustplaats niet aanwijsbaar is en de namen nog niet elders vermeld staan. Vice-admiraal J.W. Kelder, Commandant Zeestrijdkrachten, onthulde het monument op 19 januari 2007.